Manifest der Zwerfkunst In een wereld waar alle grenzen lijken op te lossen, wanneer het gaat om handel en geld verdienen trekt de burger zich steeds verder terug in zijn eigen wereld. Een wereld zonder grenzen, de veelgeprezen vrijheid maakt blijkbaar angstig. Het wordt de burger te onoverzichtelijk. Hij kan het niet meer volgen en sluit zich af voor de wijde wereld. Wij, kunstenaars van het genootschap Zwerfkunst zien hier een taak. Wij denken dat kunst de burger kan helpen om te wennen aan een wereld zonder grenzen. Wij doen dit door aan kunstwerken een nomadenbestaan te geven. Deze 'nomaden' zullen, zonder grenzen of onderscheids des persoons zwerven door de wereld; eenieder die een zwerfkunst werk vindt, in de trein, in een taxi, in een bibliotheek, een museum, of gewoon op straat wordt uitgenodigd om het werk een tijdje naar huis te nemen, er zich aan te laven, om het zwerfkunstwerk daarna weer af te staan aan de wijde wereld: een vriend, een collega, een toevallige passant of gewoon weer achter te laten in de openbare ruimte. Er wordt slechts gevraagd aan de participant, het verhaal van het tijdelijke samenzijn met het kunstwerk door te geven aan het Zwerfkunst-weblog: http://zwerfkunst.web-log.nl, zodat de zwerftocht steeds blijft gedocumenteerd en kan worden gevolgd. Op deze manier verworden de kunstwerken tot nomaden die zich wars van grenzen, zonder enige planning of zekerheden reizen over de planeet. En de participerende burger kan digitaal meezwerven en zien dat het goed is.
De IJzeren wetten der Zwerfkunst
Zwerfkunst heeft geen prijs, het mag niet verhandeld worden.
Zwerfkunst heeft geen vaste eigenaar, slechts toeschouwers.
Zwerfkunst hoort te zwerven, na 1 maand vast verblijf hoort het wederom te zwerven.
Zwerfkunst is niet verbonden aan één participerende kunstenaar, slechts aan kunst.
De wegen die Zwerfkunst aflegt dienen te allen tijde op internet worden vastgelegd, dit proces wordt het product.
Zwerfkunst is autonoom, laat zich niet kwalificeren door de conventies van de hedendaagse kunstwereld.
Het belang van een zwerfkunstwerk wordt bepaald door de wegen die het heeft bewandeld.
Manifesto of Wildart In a world where all borders seem to dissolve, when dealing with commerce and making money, the civilian withdraws further into his own world. A world without borders. Our boasted freedom obviously makes people afraid. It all becomes disordered. He cannot understand it anymore and secludes himself from the world around him. We, artists from WildArt see a task here. We think art can help people to get used to a world without borders. We do this by letting artworks lead a nomad life. These nomads will stray around the world without borders or personal distinction. Whoever finds a work of Wildart, in the train, in a cab, in a library, a museum or just plain on the street, is invited to take the work home, enjoy it for a period of time and then, after a month, let it wander again in the wide world, to give it to a friend, a colleague, a passer-by or to leave it again in a public space. We only ask the participant to tell the tale of the temporary stay of the piece of art on the Wildart weblog: http://zwerfkunst.web-log.nl, so that the journey keeps being documented and can be tracked. In this way the pieces of Wildart become nomads, who travel across this planet, regardless of borders and without planning or securities. The participant civilian can wander digitally with it and see that it’s good!
The iron laws of Wildart
Wildart has no selling-price, it's not negotiable..
Wildart has no permanent owner, just spectators.
Wildart should wander, after 1 month in one place it should wander again.
Wildart is not connected to one artist, just to art.
The journey of the Wildart pieces should be documented on internet. This process becomes the product.
Wildart is autonomous, cannot be qualified by conventions of the modern artworld.
The importance of a piece of Wildart is determined by the ways it has travelled.