
HET WERELDJE - KUNST EN HET GOEDE DOEL?
Stille tranen in beeldtaal
Als mens en als kunstenaar word ik diep getroffen bij het zien van een documentaire over kampen in Darfur. Ik hoor het verhaal over vrouwen die het slachtoffer zijn geworden van een groepsverkrachting. Sommige vrouwen staren wezenloos in de camera en zijn zo getraumatiseerd dat ze geen woord kunnen uitbrengen. Ze zijn niet enkel het slachtoffer van de groepsverkrachting, maar worden dubbel geraakt. Echtgenoten verstoten hun verkrachte vrouwen. Broers en vaders voelen zich zo vernederd, dat ze hun zusters en dochters mishandelen. Of de vrouw nu verkracht is door de Janjaweed die de zwarte volkeren willen 'zuiveren' of door een 'gewone' kampbewoner: de vrouw deugt niet meer. Jonge meisjes zijn vaak het slachtoffer, terwijl je enkel als maagd kans maakt op een huwelijk. Deze meisjes komen dikwijls in een diepe depressie terecht. Ze verstoppen zich uit schaamte in hun huis en sterven daar de hongerdood.
Hun situatie wordt nog verergerd door de islamitische strafwet. Verkrachting geldt hierin als overspel tot het tegendeel is bewezen. De verkrachters gaan massaal vrijuit, omdat de dader moet bekennen en de vrouw vier mannelijke getuigen nodig heeft die verklaren dat het om verkrachting gaat. Dit gebeurt nooit.
Artsen zonder Grenzen werkt in kampen waar deze vrouwen zijn ondergebracht.
Na het zien van de documentaire wil ik als kunstenaar mijn talent gebruiken en mijn werk inzetten, zodat ik iets kan betekenen voor de slachtoffers. Als vrouw ben ik verdrietig.
Het project 'Kunstenaars en Darfur' krijgt vorm en wordt een boek ( 21 x 21 cm, 80 pagina's met 36 kleurenafbeeldingen) met als titel Stille tranen in beeldtaal. Negen Nederlandse kunstenaars hebben elk vier foto's van hun werk ingeleverd en de bijbehorende teksten geschreven. De opbrengst gaat naar een van de lopende projecten in Darfur. Er wordt geen vast project aangewezen, omdat de situatie ieder moment kan veranderen. Mocht het te gevaarlijk worden in Darfur en de werknemers zich terug moeten trekken, stopt het project.
De rest van het artikel kunt u verder lezen http://www.blancoregel.org/Editie10/Kunst.html
© 2008, Angela Johanna Maria Bogaard